Adenomyozis

Adenomyozis’in kesin nedeni bilinmemekle birlikte, genellikle 35-50 yaş arası, birden fazla doğum yapmış kadınlarda daha sık görülür. Ancak günümüzde genç kadınlarda ve hiç doğum yapmamış kişilerde de teşhis edilmektedir.

Başlıca Belirtiler:

• Şiddetli Adet Ağrısı (Dismenore): Ağrı, tipik olarak adet döneminden hemen önce başlar ve adet süresince devam eder.

• Aşırı ve Uzun Süren Adet Kanamaları (Menoraji): Bazen pıhtılı kanama ile birlikte anemiye (kansızlığa) yol açabilir.

• Ağrılı Cinsel İlişki (Disparoni).

• Karında Şişlik ve Baskı Hissi: Özellikle rahim boyutunun büyümesiyle ilişkilidir.

• Kısırlık veya Tekrarlayan Gebelik Kayıpları.

Tanı Yöntemleri

Adenomyozis tanısı koymak genellikle zordur, çünkü belirtiler miyom veya endometriozis gibi diğer durumlarla karışabilir.

1. Pelvik Muayene: Rahim boyutunda büyüme ve hassasiyet saptanabilir.

2. Transvajinal Ultrasonografi: Rahim duvarının kalınlaşması, düzensiz yapısı ve kist benzeri küçük boşluklar (miyometrial kistler) gözlemlenerek güçlü bir ön tanı konulabilir.

Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG): Ultrasonun yetersiz kaldığı durumlarda, tanıyı kesinleştirmek için en hassas görüntüleme yöntemidir.

Tedavi Seçenekleri: Kişiye Özel Yaklaşım

Tedavi, hastanın şikayetlerinin şiddetine, yaşına ve özellikle gebelik isteğinin olup olmadığına bağlıdır.

1. Medikal Tedavi (Gebelik İsteği Olan ve Olmayanlar İçin)

• Ağrı Kesiciler ve Antienflamatuar İlaçlar: Ağrıyı ve kanamayı hafifletmek için kullanılır.

• Hormonal Tedaviler: Doğum kontrol hapları, progesteron içeren spiraller (hormonlu RİA) veya GnRH analogları, adenomyozisin ilerlemesini yavaşlatmak ve kanamayı kontrol altına almak için etkili olabilir.

2. Cerrahi Tedavi (Histerektomi)

• Adenomyozis, rahimin kas dokusunun içine yayıldığı için kesin tedavi yöntemi Histerektomidir (Rahmin alınması). Çocuk sahibi olma isteği tamamlanmış ve medikal tedaviden fayda görmeyen hastalarda kesin çözüm sunar.
• Adenomiyomektomi (Rahim Koruyucu Cerrahi): Gebelik isteyen hastalarda, sadece adenomiyozisli bölgenin çıkarılmaya çalışılmasıdır. Ancak bu operasyonlar teknik olarak zorlu olup, hastalığın nüks etme ihtimali yüksektir.