Genital Siğiller

Genital siğillere hemen her zaman düşük riskli HPV tipleri (özellikle tip 6 ve 11) neden olur.

• Bulaşma: Genellikle korunmasız cinsel temas yoluyla bulaşır. Virüs, deri temasıyla da geçebilir ve bazen yıllarca belirti vermeden vücutta kalabilir.

• Görünüm: Siğiller tek tek veya gruplar halinde, cilt seviyesinde düz veya kabarık, pembe, beyaz veya ten renginde olabilir. Genital bölge, anüs çevresi, vajina içi ve rahim ağzında görülebilir.

• Belirtiler: Genellikle ağrısızdır; ancak bazı durumlarda kaşıntı, yanma veya kanama yapabilir.

Tanı ve Risk Değerlendirmesi

Siğil tanısı, genellikle görsel muayene ile konulur. Ancak siğilin kesin HPV tipi ve hastanın kanser riski taşıyıp taşımadığı önemlidir.

1. Görsel Muayene ve Asit Uygulaması: Prof. Dr. Melahat Atasever, siğillerin tipini ve yaygınlığını değerlendirir. Bazen asetik asit uygulayarak lezyonların daha belirgin hale gelmesi sağlanır.

2. HPV Tiplemesi ve Smear Testi: Siğil oluşturan virüsün yüksek riskli mi (kanser yapıcı) yoksa düşük riskli mi olduğunu anlamak için HPV tiplemesi yapılır. Kadınlarda rahim ağzı kanser riski taraması için Smear Testi uygulanır.

3. Kolposkopi: Rahim ağzında siğil veya şüpheli lezyon görülmesi durumunda, kanser öncüsü hücrelerin olup olmadığını kontrol etmek için kolposkopi yapılabilir.

Tedavi Yöntemleri: Virüsün Etkisini Azaltma

Genital siğil tedavisinde amaç, siğilleri yok etmek ve virüsün yayılımını sınırlamaktır. HPV vücuttan tamamen atılamasa da, siğillerin ortadan kaldırılması nüks sıklığını azaltır.

1. Koterizasyon (Yakma): Siğillerin elektrik akımı kullanılarak yakılarak yok edilmesi işlemidir.

2. Kriyoterapi (Dondurma): Siğillerin sıvı nitrojen kullanılarak dondurulması ve düşürülmesi yöntemidir.

3. Topikal İlaçlar: Hekim kontrolünde, siğillerin üzerine direkt uygulanan krem veya solüsyonlardır.

4. Cerrahi Çıkarma: Büyük veya tedaviye dirençli siğillerin cerrahi olarak kesilerek çıkarılması.